دیدار با کلون // کلون بازی // شبیه‌سازی انسان

 

هروقت میرم آزمایش خون بدم ، به این فکر میکنم که یه آزمایشگاه زیرزمینی از هسته گلبول‌های سفید خونم برای شبیه‌سازی یه انسان استفاده کنه ، خودمم نفهمم .یه آدم بسازن که کاملاً شبیه من باشه ، تک تک ژن‌ها و DNA ی اون عینآً مشابه من باشه.فرضاً بیست سال بعد متوجه شم و بفهمم همچین اتفاقی افتاده . واکنشم چیه ؟ آیا مایل به دیدار با این آدم جدید(خودم )  خواهم بود ؟ به شخصه تصور این اتفاق یه دلهره جالبناکی در وجودم همچینی می‌اَفکنه .حالا بیایم یکم بازش کنیم ببینیم چه خبره ؟  ( خودمونیما )

شبیه‌سازی انسان / جلد مجله تایم  Feb. 19, 2001
شبیه‌سازی انسان / جلد مجله تایم Feb. 19, 2001

ملاقات با کلون 

فکر کن تو پنجاه سالگی یهو(یک دفعه) بفهمی که از سلولت غیر قانونی یک عدد کلون(موجود شبیه‌سازی شده) تپل مپل و خوشکل ساختن . یه مدل از خودت الان زندست و بیست سال سن داره مثلاً . اگه بخوای ببینیش چیکار میکنی ؟ ؟

فکر کن یه آدمی صد درصد “تو” باشه ، یه جا تو این دنیا زندگی کنه و تو ندونی که اصلاً وجود خارجی داره.یه جای دور از تو بزرگ شه، رشد کنه ، تحصیل کنه ، بره سر کار ،با زندگی خاص خودش، با سبک خودش . واسم جالبه که بدونم آیا مسیر زندگی من رو انتخاب میکنه ؟ علایق منو داره ؟ از نظر ظاهر چقدر مثل منه ؟ مثل من لباس میپوشه ؟ عقایدش چقدر شبیه منه ؟ الکل میخوره ؟ سیگار میکشه ؟ مسلمونه ؟ آتِئیسته ؟ دوستاش چه شخصیتی دارن ؟ پفک نمکی دوس داره ؟ پرسپولیسیه ؟

این سوال ذهنمو درگیر میکنه که اگه یه روز من از نزدیک ببینمش،  آیا میتونم باهاش ارتباط برقرار کنم ؟ آیا دوست خوبی برای من میشه ؟ آیا خودم از خودم بدم خواهد اومد ؟ آیا عاشق خودم میشم ؟ ایا اصلاً اون و من یکی هستیم ؟ چیزی که به اسم “من” تو ذهن خودمون میشناسیم چقدر به این موجود شبیه خواهد بود ؟

این جرقه ذهنی،  یه فانتزی جالب و در عین حال دلهره آورِ که فکر کردن راجع بهش رو دوست دارم . یه جورایی انگار زندگی خودتو ریویوو(review) میکنی . به این فکر میکنی که اگه بر میگشتی چقدر مسیر زندگی الانتو انتخاب میکردی . آدم بعضی موقع‌ها می‌تونه یه قلم دستش بگیره و با خودش رو کاغذ صحبت کنه . مسلماً شخصیت عقل‌گرای انسان پس از مدت کمی یا این روش رو کاملاً پس میزنه ، یا به جنون کشیده میشه . حالا اگه این فرصت ایجاد شه که به دور از تخیلات و کاغذ بازی ،  با خودت رو در رو صحبت کنی به خودت چی میگی ؟ فکر می‌کنی تو لحظه چه حسی بهت دست میده ؟

اگر با همسان خود ملاات کردید چه حسی خواهید داشت ؟
اگه با همسان خودت ملاقات کردی بهش چی میگی ؟ چه حسی خواهی داشت؟

یه سوال … 

آیا واقعاً شبیه سازی انسان تو دنیا اتفاق نمیفته(نمی‌اُفتد) ؟

جواب واضحه ، مسلماً(شک نکن یعنی) آزمایشگاه‌های زیرزمینی زیادی تو دنیا وجود دارن که برای این کار تلاش کردن ، روش تحقیق کردن ،این کار رو انجام دادن و نتیجه هم گرفتن . ولی خب به دلیل مخالفت عمومی و قانون‌های ممنوعیت، نتایج به گوش من و شما نمیرسه .(سال ۲۰۱۳ هم تموم شد برادر من )  ولی اگه بخوایم فکر کنیم که این اتفاق نمیفته تو دنیا یا نیفتاده ، به شدت داریم خودمون رو گول میزنیم . من یکی که یک درصد هم باور نمیکنم حرف کسای که میگن هیچ‌جای دنیا دانشمندا این کار رو نکردن و نمیکنن. . . اخبار ضد و نقیض زیادی هم در رابطه با موارد شبیه سازی شده تو دنیا وجود داره . مثلاً این باور وجود داره که :

اولین انسان تاگ‌سازی‌شده دختری است به نام حوا که در اواخر سال ۲۰۰۱ به وجود آمد، و دارای ۷ پوند وزن بود. چند نوزاد شبیه سازی شده نیز در ژاپن و هلند به دنیا آمدند. البته، امروزه مشخص شده است که شبیه سازی انسانی به طور کامل محقق نشده است. (ویکیپدیا)

کسی که این ادعا(به دنیا اومدن خواهرمون حوا خانم) رو کرده یه شیمیدان فرانسوی هست به نام Brigitte Boisselier که درست در دسامبر ۲۰۰۲ در یک نشست خبری در فلوریدا رسماً اعلام کرد که کودک شبیه‌سازی شده‌ای به اسم حوا یا Eve با کنترل آزمایشگاه‌های آنها به دنیا آمده و به زوجی نابارور تحویل داده شده .

 

Dr Brigitte Boisselier
Dr Brigitte Boisselier

این کار چطور انجام میشه ؟ 

روش انجام این کار(شبیه‌سازی هر نوع جونِوَر از انسان گرفته تا گاو)  رو میشه اینطور خلاصه کرد : 

۱٫برداشت هسته‌ی یک سلول غیر جنسی از یه فرد ( که دارای ۴۶ کروموزوم می‌باشد) ( سلول جنسی ۲۳ کروموزوم دارد)

۲٫برداشت تخمک رسیده(بالغ) از بدن (لوله فالوپ) جنس ماده

۳٫خارج کردن هسته تخمک با روش‌های آزمایشگاهی

۴٫وارد کردن هسته برداشته شده از موجود اول به تخمکی که قبلاً هسته اون رو خارج کردیم(یعنی یه هسته از یه سلول پیکری فرد رو وارد سیتوپلاسم تخمک میکنن )

۵٫رشد و پرورش سلول ساخته شده به همراه کنترل ورود به مراحل ابتدایی جنینی

۶٫وارد کردن جنین مصنوعی ایجاد شده به رحم جنس ماده

دیدگاه شخصی من در مورد شبیه‌سازی انسان 

اخیراً کشف شده که با شبیه‌سازی یه موحود و پرورش جنین شبیه‌سازی شده تا مرحله بلاستوسیت (صد سلولی ) میشه از سلول‌های بنیادیش(سلول‌هایی تمایز نیافته جنین تو مرحله بلاستوسیت) برای درمان خیلی از بیماری‌ها(سرطان،آلزایمر ، بیماری قلبی) استفاده کرد ، به نظر من اگه تا این جریان تا همین حد حفظ بشه خیلی چیز باحال و خوبیه  . ولی خب طمع بیمارگونه‌ای که ما از نوع بشری میشناسیم ، مسلماً به این چیزا اکتفا نمیکنه و این توانایی رو داره که  از این تکنولوژی سوءاستفاده های زیادی به عمل بیاره .که بنده در همین لحظه و از همین تریبون محکوم میکنم و فیلان و فیلان . (جوگیر شدم ، شرمنده )

سخنی با آزمایشگاهیان عزیز

عزیزان ، خوبان ، دلاوران ، نام‌آوران جون عمتون درست(مثل آدم نه زالو) از ملت خون بگیرید ، پدر آدم در میاد تا دو ماه جای سوزنتون درد میکنه و کبود میشه .

در پایان 

خِلاص ، برید پِی کارتون دیگه ، مخلصم .

2 دیدگاه برای «دیدار با کلون // کلون بازی // شبیه‌سازی انسان»

  1. ایا افرادی که القایده وداعش وغیره که امروزه مثل موش در همه جا در حال جنگ هستند که شبه انسانها نیستند مثل مور می میرند و کسی به آنها گریه هم نمیکند!!!اینها محصولاتی کلون انسان شرق و عرب واروپا می باشند،همه آنها بجنگ تولید و تربیت شدند.
    نظریه و آزمایشها اکنون در بهره برداری است نه در خبر.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *