زندان 

یه سری اعتقادات در مورد خدا وجود داره که واسم سوال برانگیزه . وقتی مطالعه می کنم یا بحث میکنم اغلب برای توصیف خدا یک سری صفت بیان می شه . استفاده از این صفات به حدی مطلق شده که مثلا اگر گفته می شه خدا حکیم هست ، یعنی هیچ کار غیر حکیمانه ای نمی کنه. کاملا مطلق . یعنی با یک سری صفت گذاری ، مخلوق داره سعی می کنه رفتار ، روحیات ، اعمال و واکنش های خالق رو پیش بینی کنه . آیا این خنده دار نیست ؟ آیا وقتی می گیم خدا همه چیز را خلق کرده این همه چیز نباید شامل سیاهی های دنیا هم باشه؟آیا نباید وجود خدا صفت های بد هم شامل بشه ؟ مثل دروغ ، مثل قتل … چرا فقط نیمه روشن رو به خدا نسبت می دن ؟ آیا اصلا وجود خدا صفت پذیر هست یا خدا وحدتی هست که از دوگانگی خوب و بد شکل گرفته  ؟آیا خدایی که ادعا میشه کاملترین هست ، به این وسیله ناقص نمیشه ؟ شاید اراده مطلق خالق حکم کنه که مثلا دروغ بگه . آیا مخلوق ، خالق رو برای خودش درون صفات زندانی نکرده؟

2 دیدگاه برای «زندان »

  1. هممم مخلوق گمان میکنه آفریدگارش باید کامل باشه و فقط در اینصورت ک نقصى نداشته باشه شدنى میشه، یعنى میاد یه موجود کامل رو ‘خلق’ میکنه و توى وصف صفتهاش از مطلق استفاده میکنه ک توى هیچ صفتى نقص نداشته باشه و بعد توى توجیه اینکه مثلن عادل مطلق با بخشاینده ى مطلق در تناقضه میگه ‘به به’ دقیقن خدا باید یه همچین چیزى باشه ک توضیح صفاتش واس مخلوق ناممکن باشه و این نقطه ى شروعى واس پرستیدن یه موجود مطلق لاینصف بشه درصورتى ک واقعیت اینه ک مخلوق نتونسته قبول کنه ک اگ موجوده پس یه ایجادکننده اى وجود داشته ک مطلق نبودنش وجودشو نقض نمیکنه و کامل بودنش هم دلیلى ب اثبات وجودش نیست

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *