انتخابات

دوازده سال بیشتر نداشتم که محمود احمدی نژاد در سال ٨۴ رییس جمهور ایران شد . به صورت کلی ١٢ تا ٢٠ سالگی سنی است که فرد گرایش عقیدتی-سیاسی خود را پیدا می کند و یا به معنای دیگر شخصیتش شکل می گیرد . فضای سیاسی کشور در این سال ها به گونه ای پیش رفت که جناح راست ایران به صورت مطلق قدرت را در دست گرفته بود و هرگونه گرایش به احزاب دیگر عناد با اصل نظام و گناه کبیره شمرده می شد . بدون شک من به عنوان یک جوان کنجکاو که مدت زمان زیادی را در دنیای مجازی به دنبال یافتن پاسخ سپری می کردم دچار نوعی تضاد شخصیتی شدم به صورتی که مشکلات عدیده ی کشور را می دیدم ، فساد را می دیدم و همزمان هیچ راه بدون دردسری برای مرمتِ ساختمان قدرت نمی یافتم . بارها به رفتن از ایران فکر کردم اما علاقه ی من به کشورم و ترس از غربت همیشه مانع این امر شد . باید راهی پیدا می شد. راهی کاملا صلح آمیز . گذشت و گذشت و هیچ اتفاق مثبتی که نیفتاد هیچ ، روز به روز با تحریم و اختلاس و فساد بیشتر روبرو می شدیم و این نتیجه ای نداشت جز ناامیدی ، انفعال و افسردگی . خود را در فضای سرد و تاریکی محبوس شده می یافتم و هرچه اتفاق می افتاد را به راحتی می پذیرفتم. سال ٩٢ رسید دکتر روحانی با شعارِ امید وارد میدان شد . در ابتدا گمان می کردم که این دفعه هم فقط شعار است و نه عمل . هرچه بود بدون فعالیت انتخاباتی خاصی رای دادم و دکتر روحانی رییس جمهور ایران شد . چهارسال اول را فقط نظاره گر بودم . کارهای دولت را کم و بیش دنبال می کردم . به صورت کلی راضی بودم . حرکت های مثبت زیادی اتفاق افتاد . فضای تک قطبی کشور کمرنگ شد . فضای نقد و مکالمه ایجاد شد . اما چرا انتخابات ٩۶ برای من اینقدر اهمیت داشت ؟راستش را بخواهید بعد از ٨ سال نا امیدی و سرما مدتی طول می کشد تا فرد دوباره احساس زندگی کند برای من ۴ سال طول کشید . حس می کنم که الان دیگر نوبت ماست . از امروز کارهای دولت را به دقت دنبال می کنم . در سخنرانی ها و همایش ها شرکت می کنم . نقد می کنم و فرهنگ نقد منصفانه را ترویج می دهم . در جامعه فعال تر خواهم بود . با نا امیدی و سرما مبارزه خواهم کرد . این دولت ، دولتِ ماست . ما هم شریکیم و باید فعالیت کنیم . رکود و رخوت فقط اقتصادی نیست و از نظر فکری نیز به رونق و حرکت نیاز داریم . از روحانی تشکر می کنم چرا که مزه ی امید را به من چشاند و مرا به کشورم متصل کرد . امیدوارم این حرکت رو به جلو متوقف نشود و روز به روز ایرانی بهتر را تجربه کنیم .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *