زندان 

يه سري اعتقادات در مورد خدا وجود داره كه واسم سوال برانگيزه . وقتي مطالعه مي كنم يا بحث ميكنم اغلب براي توصيف خدا يك سري صفت بيان مي شه . استفاده از اين صفات به حدي مطلق شده كه مثلا اگر گفته مي شه خدا حكيم هست ، يعني هيچ كار غير حكيمانه اي نمي كنه. كاملا مطلق . يعني با يك سري صفت گذاري ، مخلوق داره سعي مي كنه رفتار ، روحيات ، اعمال و واكنش هاي خالق رو پيش بيني كنه . آيا اين خنده دار نيست ؟ آيا وقتي مي گيم خدا همه چيز را خلق كرده اين همه چيز نبايد شامل سياهي هاي دنيا هم باشه؟آيا نبايد وجود خدا صفت هاي بد هم شامل بشه ؟ مثل دروغ ، مثل قتل … چرا فقط نيمه روشن رو به خدا نسبت مي دن ؟ آيا اصلا وجود خدا صفت پذير هست يا خدا وحدتي هست كه از دوگانگي خوب و بد شكل گرفته  ؟آيا خدايي كه ادعا ميشه كاملترين هست ، به اين وسيله ناقص نميشه ؟ شايد اراده مطلق خالق حكم كنه كه مثلا دروغ بگه . آيا مخلوق ، خالق رو براي خودش درون صفات زنداني نكرده؟