دوازده سال بيشتر نداشتم كه محمود احمدي نژاد در سال ٨٤ رييس جمهور ايران شد . به صورت كلي ١٢ تا ٢٠ سالگي سني است كه فرد گرايش عقيدتي-سياسي خود را پيدا مي كند و يا به معناي ديگر شخصيتش شكل مي گيرد . فضاي سياسي كشور در اين سال ها به گونه اي پيش رفت كه جناح راست ايران به صورت مطلق قدرت را در دست گرفته بود و هرگونه گرايش به احزاب ديگر عناد با اصل نظام و گناه كبيره شمرده مي شد . بدون شك من به عنوان يك جوان كنجكاو كه مدت زمان زيادي را در دنياي مجازي به دنبال يافتن پاسخ سپري مي كردم دچار نوعي تضاد شخصيتي شدم به صورتي كه مشكلات عديده ي كشور را مي ديدم ، فساد را مي ديدم و همزمان هيچ راه بدون دردسري براي مرمتِ ساختمان قدرت نمي يافتم . بارها به رفتن از ايران فكر كردم اما علاقه ي من به كشورم و ترس از غربت هميشه مانع اين امر شد . بايد راهي پيدا مي شد. راهي كاملا صلح آميز . گذشت و گذشت و هيچ اتفاق مثبتي كه نيفتاد هيچ ، روز به روز با تحريم و اختلاس و فساد بيشتر روبرو مي شديم و اين نتيجه اي نداشت جز نااميدي ، انفعال و افسردگي . خود را در فضاي سرد و تاريكي محبوس شده مي يافتم و هرچه اتفاق مي افتاد را به راحتي مي پذيرفتم. سال ٩٢ رسيد دكتر روحاني با شعارِ اميد وارد ميدان شد . در ابتدا گمان مي كردم كه اين دفعه هم فقط شعار است و نه عمل . هرچه بود بدون فعاليت انتخاباتي خاصي راي دادم و دكتر روحاني رييس جمهور ايران شد . چهارسال اول را فقط نظاره گر بودم . كارهاي دولت را كم و بيش دنبال مي كردم . به صورت كلي راضي بودم . حركت هاي مثبت زيادي اتفاق افتاد . فضاي تك قطبي كشور كمرنگ شد . فضاي نقد و مكالمه ايجاد شد . اما چرا انتخابات ٩٦ براي من اينقدر اهميت داشت ؟راستش را بخواهيد بعد از ٨ سال نا اميدي و سرما مدتي طول مي كشد تا فرد دوباره احساس زندگي كند براي من ٤ سال طول كشيد . حس مي كنم كه الان ديگر نوبت ماست . از امروز كارهاي دولت را به دقت دنبال مي كنم . در سخنراني ها و همايش ها شركت مي كنم . نقد مي كنم و فرهنگ نقد منصفانه را ترويج مي دهم . در جامعه فعال تر خواهم بود . با نا اميدي و سرما مبارزه خواهم كرد . اين دولت ، دولتِ ماست . ما هم شريكيم و بايد فعاليت كنيم . ركود و رخوت فقط اقتصادي نيست و از نظر فكري نيز به رونق و حركت نياز داريم . از روحاني تشكر مي كنم چرا كه مزه ي اميد را به من چشاند و مرا به كشورم متصل كرد . اميدوارم اين حركت رو به جلو متوقف نشود و روز به روز ايراني بهتر را تجربه كنيم .