به عنوان يك پزشك دائم با انسان هايي در تماسي كه از چيزي(بيماري) آزرده شده اند.به صورت مداوم آزردگي مي بيني تا جايي كه خيلي از مسائل دنيا معنا و مفهوم طبيعي خود را از دست مي دهند . تو تبديل به سربازي مي شوي كه دائم در حال جنگ است . جنگ با بيماري ، درد و مرض . آيا كسي مطالعه اي در مورد شيوع PTSD بين پزشكان انجام داده است ؟ آيا ديدن تصاوير آزاردهنده براي ما عادي مي شود يا صرفا آنها را در گوشه اي از ناخودآگاهمان دفن ميكنيم؟
دنيا به يكي مثل تو نياز داره دكتر جان ، و تو سختي هاي اونو به جون ميخري