شواليه

  
همون فكري كه مدت هاست داره روح منو ضعيف مي كنه دوباره اومده سراغم … كِي قراره اين بي قراري تموم شه ؟ شبيه شواليه ها شدم . غيور و جنگنده ولي آخرش كه چي ؟ ميدوني … اين خوبه ها ولي آخه يه مشكل كوچولو هست. شواليه اگه جنگ نباشه، حوصله اش سر مي ره و بايد بيكار بگرده . واسه همين عاشق جنگه . اگه جنگ بشه اونم مشغوليت پيدا مي كنه .اين اعتياد به جنگ و درگيري بد نيست ؟ اين شواليه زياد بيكار بگرده حالت خود ايمني به خودم حمله نميكنه؟ اين سرسختي از كجا مياد؟ اي كاش هيچكدوم ازين القاب و ويژگي هايي كه بهشون مي نازيم رو نداشتيم ولي به جاش آزادي داشتيم . چرا منو نجات نميدي ؟ چرا منو از دست خودم نجات نمي دي ؟ خيلي خسته ام خيلي لامصب . ببين ما اخرش بزرگترين بازنده هاي دنياييم . ازون حالتاست كه حالم از همه نور ها و تابلو ها و بوق ماشين ها و آدما به هم مي خوره . اين بي قراري كي تموم مي شه ؟ حس يه بچه ١٠ ساله رو دارم كه تفنگ دستش دادن و با يه كلاه جنگي آهني كه دو برابر كله اش هست فرستادنش خط مقدم جنگ . از بس اين كلاه بزرگه اومده جلوي چشمم و حتي رو به روي خودمم نمي تونم ببينم ! راستش تو زندگي من هيچي براي حسرت خوردن ندارم ولي اين صداهاي لعنتي از داخل سرم بيرون نمي رن . احساس مي كنم اين صدا ها تو چارديواري جمجمه ام زنداني شده ان . دائم به ديواره هاي جمجمه مي خورن و منعكس مي شن و بر مي گردن داخل مغزم! چرا منو نجات نمي دي ؟ چرا منو از دست خودم نجات نمي دي ؟