امشب يكي از بهترين كنسرت هاي عمرم را تجربه كردم . كيهان كلهر و سه نوازنده ديگر در تالار حافظ شيراز برنامه داشتند . موسيقي آن ها جادويي بود . عجيب بود و تاثيرگذار . داغ بود ، غم داشت ، عميق بود ، جذاب بود. واقعا توضيح منطقي براي اين موسيقي پيدا نمي كنم . اين كه چه اتفاقاتي افتاده كه چيزي به اسم موسيقي پديد آمده مغزم را آزار مي دهد . اگر خداباور باشي موسيقي قطعا كلام خداست و صحبت مستقيم او با بندگانش . اگر بي خدا باشي موسيقي سخن طبيعت است. اين كه چه اتفاقاتي در طول ميليون ها سال تكامل رخ داده كه يك سري فركانس هاي خاص براي انسان جذاب و شنيدني شده اند . من از به وجود آمدن انسان ، دست ، پا ، مغز ، قلب و كليه شگفت زده نمي شوم . من از شنيدن موسيقي شگفت زده مي شوم . از اينكه طبيعت چه جادويي انجام داده . باورش سخت است كه موسيقي از ماده برخاسته باشد . مغز من به دنبال دليلي فرامادي براي وجود موسيقي مي گردد .
چقدر غمگين شدم براي موسيقي سنتي ايران كه با مرگ بزرگانش براي هميشه خواهد مرد و دفن خواهد شد . چه خوشبختيم كه تا زنده هستيم مي توانيم نواي ساز آن ها را از نزديك بشنويم . همانطور كه دوستان بتهوون و باخ خوشبخت بوده اند. اي كاش فرهنگ ايران بيش از اين به قهقرا نرود و اين غرب زدگي و ايران هراسي كه اكنون بر ما احاطه پيدا كرده ،درمان شود . چقدر زيبا بود ، چقدر دلنشين بود . موسيقي جادو است. موسيقي من يكي را كه ديوانه ي خود كرده . اي كاش در موسيقي غرق مي شدم . از امشب دنيا براي من جاي زيباتريست چرا كه نواي ساز كلهر را از نزديك شنيدم . شفا بخش بود. روح مرا درمان كرد . كاش مي توانستم حضورا از او تشكر كنم . اميدوارم سال هاي سال اين نوا خاموش نشود و انسان از نعمت وجود چنين استعدادي محروم نشود .